τελευταία νέα...!!!! διαλέχτε...διαλέχτε...

Δευτέρα 26 Ιουλίου 2010

διπλό κέρασμα...για διπλή γιορτή




Το χουμε κόψει ταρίφα εμείς στο σπίτι μας...
Γιορτάζουμε πάντα διπλά..
Διπλά τα γενέθλια των αντρών της ζωής μου,διπλή και η γιορτή σήμερα...
Γιορτή και γενέθλια για μένα...
( γλυκάκια κερνάω,χρόνια δεν μαρτυράω )
Και φυσικά το κέρασμα διπλό...
Γρανίτα από λεμόνι - με μιά μικρήηηη
δόση τζιν -


και θόλο parfait d'orange,
δηλαδή παρφαί πορτοκαλιού ...




...τον οποίο στο τσακ προλάβαμε να τον φωτογραφίσουμε,
- αφού φυσικά τον συναρμολογήσαμε μετά τη κραυγή της Μαρίας μου,της ΒΟΥ μου,
πριν του τη πέσο
υμε δεόντως -.
Λοιπά εδέσματα και κεράσματα,εν ευθέτω χρόνω,
μια και ο blogger στο ασύρματο ιντερνέτι,μάλλον λυσσάει της πείνας και αρνείται πεισματικά να ανεβάσει τις φωτό...
Κι οι συνταγούλες,το ίδιο...
cium

Κυριακή 25 Ιουλίου 2010

τί το κάναμε εδώ..??...american bar..??

...σαλτάρισα πρωί πρωί...
κι έπιασα να κρούσω τον κώδωνα του κινδύνου κι ας με προκαλούσε η πλανεύτρα με τα τσαλίμια της να πάω να βουτήξω...
Τί το κάναμε εδώ..??...american bar..??
Από πότε δεν μπορώ στο δικό μου blog να γράφω ότι θέλω,όπως το θέλω και όποτε το θέλω...???
Δεν βρίζω,δεν σιχτιρίζω,δεν συκοφαντώ και όποτε γράφω κάτι είμαι και σε θέση να το αποδείξω αν μου ζητηθεί...
Δεν διεκδικώ τον τίτλο της δημοσιογράφου...
Δεν τον διεκδίκησα ακόμη κι όταν έγραφα σε εφημερίδα..
ακόμη κι όταν παρουσίαζα καθημερινή εκπομπή σε ραδιόφωνο και τηλεόραση..
Προτιμούσα πάντα να αυτοπροσδιορίζομαι σαν παρατηρητής και σχολιαστής...
έχοντας πάντα την ευθύνη των όσων έλεγα και έγραφα...
με σφραγίδα και υπογραφή...

Και ξαφνικά...

...το βλέπω να έρχεται...
Ενοχλούν τα blogs!!!

Δεν θα υπερασπιστώ το αμφιλεγόμενο troktiko...
ποτέ δεν συμφωνούσα άλλωστε με τη " δημοσιογραφία "
της κλειδαρότρυπας.
Ούτε με ανώνυμες καταγγελίες και σχόλια που ο καθένας μπορεί να κάνει βγάζοντας τα εσώψυχά του και μετά άντε να αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας...
Θα υπερασπιστώ και θα υπεραμυνθώ όμως του δικαιώματος της ελεύθερης έκφρασης και διατύπωσης των λόγων...
Ουαί,αν με προσχήματα επιβληθεί η φίμωση...
Ουαί,αν η πληροφορία αποκρύπτεται και η πληροφόρηση παρέχεται από κοντυλοφόρους διατεταγμένης υπηρεσίας...
Και τρις ουαί,αν η πληροφορία κατασκευάζεται ή ανασκευάζεται κατά το δοκούν...

Δεν θα μου πείτε κύριοι εσείς πώς θα φτιάξω τη μακαρονάδα μου...
τον τρόπο θα τον επιλέξω εγώ...
κι όποιος διαβάζει τη συνταγή μου,αν του αρέσει την ακολουθεί...
αλλιώς την απορρίπτει και πάει σε άλλη...
και είναι και ελεύθερος να μου τη σχολιάσει...
ευγενώς μεν,αλλά μπορεί...

Και κρίση έχει και νου!!!!!!!

Οπως όλοι μας που διαβάζουμε " συνταγές " και αν όχι η γνώση,
τουλάχιστον το ένστικτο
μας καθοδηγεί να καταλάβουμε αν είναι μάπα το καρπούζι
ή αν θα μας δέσει
" η σούπα ".
fikir


Τετάρτη 21 Ιουλίου 2010

Μοσχαράκι με μπύρα στο...σταμνί


Η στάμνα δεν πάει μόνο στη βρύση για νερό...
πάει και στο φούρνο για φαγητό...

για ελάτε να δούμε πώς...marisini


ΥΛΙΚΑ

- 1 κιλό μοσχαρίσιο κρέας κομμένο σε μεγάλους κύβους
- 2 μεγάλα κρεμμύδια ψιλοκομμένα
- 1 μεγάλη ή δύο μικρές σκελίδες σκόρδο λιωμένες
- 150 γρ.μανιτάρια
- 60 γρ.αλεύρι
- 700 γρ.μπύρα
- 400 γρ.ζωμό κρέατος
- λάδι
- αρωματικά διάφορα (..δάφνη,μπαχάρι,γαρύφαλλα,ξύλο κανέλας)
- αλατοπίπερο
- 1,5 κουταλιά μουστάρδα


ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Ανάβουμε το φούρνο στους 150 βαθμούς...

Ζεσταίνουμε το λάδι σε ένα φαρδύ τηγάνι και τσιγαρίζουμε ελαφρά το κρεμμύδι και το σκόρδο,για 3 λεπτά περίπου...

Προσθέτουμε το κρέας και το τηγανίζουμε ελαφρά από όλες τις πλευρές...
(μηηηηη
tension...μη βιάζεστε καλέ...αφήστε να πιάσει η κρούστα στο κρεατάκι...
..το ελαφρύ τηγάνισμα και η κρούστα που σχηματίζεται στο κρέας εμποδίζει τους χυμούς να φύγουν κατά το μαγείρεμα και έτσι το κρέας μας διατηρείται τρυφερό και ζουμερό...)

Προσθέτουμε τα μανιτάρια και αφήνουμε για 1 λεπτό..
Πασπαλίζουμε με το αλεύρι και αρχίζουμε να ρίχνουμε σιγά σιγά τη μπύρα και το ζωμό εναλλάξ,ανακατεύοντας έως ότου γίνει απαλό και να διαλυθούν οι σβώλοι από το αλεύρι...

Αρχίζουμε το βράσιμο,προσθέτοντας τα μυρωδικά και το αλατοπίπερο και μαγειρεύουμε για 20 λεπτά....


Μεταφέρουμε το μείγμα του κρέατος σε σκεύος για φούρνο (..αν έχουμε στάμνα πήλινη ακόμη
καλύτερα...)και ψήνουμε για 2 ώρες ή έως ότου ψηθεί το κρέας...

Προσθέτουμε τη μουστάρδα 15 λεπτά πριν τελειώσει το ψήσιμο.

Αν δεν το έχουμε βάλει σε στάμνί,μόλις τελειώσει το ψήσιμο,βάζουμε σε δίσκο σερβιρίσματ
ος και ψήνουμε στο φούρνο άλλα 10 λεπτά,έως ότου ροδίσει...

Σερβίρουμε με ρύζι ή πατάτες και γαρνίρουμε με φέτες ψωμιού ψημένες και φρέσκο μαιντανό...

άντε...καλή μας όρεξη ...
cium





Τρίτη 13 Ιουλίου 2010

Οταν οι γυναίκες μιλάνε ...!!!

Οταν βρίσκω κάτι ενδιαφέρον,αστείο,χρήσιμο κλπ
μου αρέσει να το μοιράζομαι μαζί σας...
Το παρακάτω το διάβασα στο blog του φίλου μου του Μάκη,
στο My way
και πολύ γέλασα...
του ζήτησα την άδεια λοιπόν να το ψεκάσω με " άρωμα γυναίκας "
και να το αναδημοσιεύσω...
κι επειδή είναι καλό παιδί και δεν χαλάει χατήρια...

voila'...



Έχετε αναρωτηθεί γιατί οι γυναίκες είναι καλύτερες στη διπλωματία και προτιμούνται σε καίριες θέσεις στην αγορά εργασίας???
Να βοηθήσω λιγάκι... Υπονοούμενα... Ναι μεν αλλά...
ξερά χτυπήματα (ποτέ κάτω από τη μέση...), ειλικρινή αλλά πάντα με μια δόση μυστηρίου... Λοιπόν θα γίνω πιο σαφής για να καταλαβαινόμαστε...

1) «Ξέρεις αυτό τον καιρό είμαι μπερδεμένη...»
(Έχω να βγω άλλα τέσσερα ραντεβού απόψε, τελείωνε...)

2) «Σε βλέπω σαν αδελφό μου»
(Είσαι πιο άσχημος και από το... Τέρας που ήθελε την Πεντάμορφη)

3) «Δεν φταις εσύ...»
(Εσύ φταις για όλα!!!)

4) «Ας μείνουμε δύο καλοί φίλοι
(Σε θέλω δίπλα μου για να μου δανείζεις χρήματα, να με πηγαίνεις στα μπουζούκια και να σε τυραννάω με τις ιστορίες που έχω με άλλους άντρες...)

5) «Έχω πονοκέφαλο»
(Βαριέμαι το σεξ που κάνεις...)

6) «Αυτό τον καιρό έχω κάποιον στη ζωή μου...»
(DVD player, σκύλος, γάτα οτιδήποτε άλλο πέρα από εσένα με καλύπτει...)

6) «Δε νιώθω έτοιμη για κάτι παραπάνω...»
(Έλα μη παίρνουμε αέρα, ένα πήδημα και πολύ σου ήταν...)

7) «Θα δούμε»
(Αποκλείεται!!!)

8) «Σου αξίζει κάτι καλύτερο από μένα...»
(Πρόσεχε μη βρουν τα κέρατα στη πόρτα όπως φεύγεις...)

9) «Δεν νιώθω το ίδιο ερωτευμένη μαζί σου όπως παλιά.»
(Σε βαρέθηκα...)

10) «Θα τα πούμε πάλι»
(Δε θα με ξαναδείς...)

Νομίζω ότι έγινα σαφής Τουλάχιστον για τις κυρίες και τις δεσποινίδες. Αυτές ξέρουν να παίζουν τις λέξεις, τις έννοιες στα δαχτυλά... Εμείς οι άντρες (πωπω τι τεστοστερόνη είναι αυτή...) ας αναλογιστούμε πόσες φορές έχουμε ακούσει κάτι από τα παραπάνω και ποιό ήταν το αποτέλεσμα...
Υγειαίνετε...