
...ΒΑΛΕΝΤΙΝΟΥ σήμερα,βοήθειά μας
και μεγάλη η χάρη του...
Δεν ξέρω αν ανήκετε σε αυτούς
που ούτε να τον ακούσουν δεν θέλουν ή σε αυτούς που διά πυρός και σιδήρου τον υπερασπίζεστε...
Εγώ πάντως,σήμερα ξύπνησα το πρωί κάπως
έτσι --------------------------------------------->
Με τη μυρωδιά της φρέζας και της μανώλιας να μου γαργαλάνε τα ρουθούνια και με τη σκέψη πως το παράθυρο είχε μείνει ανοιχτό για να μου έρχονται οι ευωδιές στη μύτη...
Με το ένα μάτι κλειστό ακόμα έκανα να κινήσω για τη κουζίνα και να ετοιμάσω τον καφέ που θα άνοιγε τα φωτερά μου...
Μόνο που αυτή τη φορά,τα φωτερά άνοιξαν διάπλατα χωρίς καφέ - πιστέψτε με δεν το συνηθίζουν αυτό επί έτη πολλά - και το κεφάλι πήγε πέρα δώθε εν είδει καρτούν...
Αυτή την εικόνα αντίκρυσαν τα τεράστια πλην αγουροξυπνημένα αμυγδαλωτά μου μάτια...
Αρκουδάκια χνουδωτά μέσα σε δύο φλιτζανάκια του καφέ,ένα δωράκι που σιγά μη σας πω τί είχε, θα πέσει χειρότερο ξεφωνητό,ένα σημειωματάκι ομοίως σιγά μη σας πω τί έγραφε κι ένα ποτήρι του κρασιού στολισμένο τόσο μα τόσο όμορφα με δύο μανώλιες ,κισσουδάκι,κέδρο και φρέζες από τη βεράντα μας...
Εμεινα να τα κοιτάζω χαμογελώντας και - αφού έφτιαξα το καφεδάκι μου βεβαίως βεβαίως για να ανοίξουν τελείως τα έρμα - πήρα τηλέφωνο τον δωρητή να τον ευχαριστήσω για την τρυφερή χορηγεία...
Τώρα τί να πω...???
Πως δεν μ' αρέσουν τα κλισέ...???
Πως δεν πιστεύω στις βιομηχανοποιημένες γιορτές και πανηγύρια..???
Κι αν το πω κι αν δεν το πω,το πρωινό μου ξύπνημα και οι ευωδιές είναι ακόμα εδώ να μου θυμίζουν πως κατά βάθος όσο και να μην θέλουμε να το ομολογήσουμε,ως γυναίκες μη μου πείτε πως αυτό δεν είναι κάτι που όλες θα μας συγκινούσε...
Στιγμές δύσκολες σε ένα ζευγάρι σίγουρα υπάρχουν πολλές...
Υπάρχουν όμως περισσότερες που κάνουν τα δύσκολα να ξεχνιούνται και τα όμορφα να μένουν στη μνήμη ,όταν χειρονομίες και αισθήματα απλά χρησιμοποιούν τέτοιες μέρες σαν αφορμή για να επαναλάβουν αυτό που είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση μιάς γιορτινής μέρας ...
( και μετά τις φιλοσοφικές αναλύσεις,ο μπάτλερ της κουζίνας μου με ειδοποιεί πως αν δεν θέλω να κάνω κάρβουνο τη καρδιά από σφολιάτα που ψήνω
- το τί θα έχει μέσα θα το δείτε οσονούπω γιατί πρέπει να είναι της στιγμής την ώρα που θα σερβιριστεί -
καλά θα κάνω να αφήσω το μπλα μπλα και να τσακιστώ να τρέξω...
αααα...και για να μη ξεχαστώ...
ναι,εγώ πιστεύω στον Αγιο...αν λέω ψέμματα να μου καεί η σφολιάτα...


